Canfeza - Kristal

uzakta bir yerlerde olsa keşke ölüm
lakin ölmek fayda getirseydi doğmazdık be çocuk
yakınlarda biyerlerde hissediyorum onu çocuk
kar yağar ve düş kurarsın fakat yalandır çoğu
baş kaldırır karanlığa onbinlerce beyaz melek
birbiri ıle sürtüşmezler çünkü tümüne huzur gerek
bi hancı doldurur, bi yolcu set çeker,
bi sancı tam vurur, o an kalbi durdurur

sar bu gönlü kağıda çek ve bitsin orda ızdırap
kar topuyla katil olmak arzuyla yandı kalp
basınca damara sinir güzel geliyor ıksir
yaptıklarımı annem duysa o an benden tiksinir

fakat bu karanlıktan korkmuyorum suçum bu
son suçumdu ışledim ve bitti çünkü son budur
yanımdan git huzur şeytanlarımı ürkütme
ben yanarken mutluyum soğuk ve lütfen odama girme
elimden düşmeyen bi kalem vardı, elim düştü
meğer ne çok düşman varmış hepsi başıma üşüştü
içimde nefret değil bencillik yer etti tamda
horoza küfredip devirdim kafamı o sert yastığa
bir bavulla yolunu tutsam atlasam ve boğulsam
içime yer etmiş öfkeyle dev bi dalga olarak doğsam
belki son bulur okyanus bi ölümdür
ölmek unutmaksa eğer o gün doğum günümdür
sanma böyle biter film saçmadır siyah ve beyaz
siyahı anladıkta kar neden huzursuz bu ay?
evet bu böyledir bi anlık yağar bu kar
hey zebani ben geldim bak birazcık kenara kay
güneşle uyandım bugün birazcık üşüyorum
sepya değil aksi hayat siyahı beyazı seçiyorum
bak çocuk nasıl ıstersen öyle anla yazıyorum
bir zamanlar bende çocuktum ve uçmak ıstiyordum

kristal penceremden hayallerime baktım
cam bi kafesin ıçindeydi hepsi donup kaldım
sabahın beşi; sigara paketi küllük olmuş
güç bela ılerlediğim bu yolda yalana dolana daldım
hiç kimsenin kalbi beyaz değildir
yalan bu öyle bir zaman gelirki sevdiğin kadın ölüm hudutu
o anda devrilirsin o anda düşersin
ilk kez dua ettiğinde günahlarına küsersin
annemi çok üzerdim ben
bebekken hastalık, ılkokulda yobazlık ve lisede piskopatlık
bu böyledir çocuk, bu tür şeyler hastalık
senin kardeş sandıkların aslında tam tasmalık
beni düşünmeyin düşündükçe yaşıyorum
geçen hergün pis bi yaşama sorgusuzca alışır oldum
zamanında bende boştum ıstediklerimle doldum
demek ki kalleş arkadaşlar ıstedim ve buldum
sanırım ılkokul altıncı sınıftaydım bi kız vardı
ve aşkı koydu cebime sonra yeniden eline aldı
boğarcasına sıktı çığlıklarını duydum
ve orda öldü aşk yerine tütünü koydum

elinden çok tuttum onu hergün defalarca kez
büyük umutlar çektim ıçime bu çektiğim son nefes
gözümdeki perde kalktı fakat sararmıştı
duman odamı sarmıştı geriye hüzün kaldı