Sagopa Kajmer - Düşünen Ceset

kalemin harfleri çizdiği vakittir
mürekkebim olmasa duygularım göbek yapacak
mikrofon zımbırtısı ulaştırmaktayken
canavar adamı melekler sofrasına
bir reel gümbürtü kopacak
ve yıkılacak halil ibrahim sofraları
yere düşen ekmek kırıntıları
senden hesap soracak ınadına
haram zadesin haram zedesin
ınadına arbede abidesisin
abi rolundesin
belkide büyüğümsün
ne varki beyni sikilip ufalanmış akıl küçüğümsün

düşüncelerini güneşin
pırıltısına çevirdim
yaktım ıçini beyinlerin
çaktım kibritin kıvılcımını
içlerine baktım

boşluklarda yok olan bir neslin tohumuna zehir akıttım ki
buyuduklerinde kıyamet alametleri çoğalacak
sırata beş adım kalacak
korktum bir an ve yutkundum

her taraf ceset her taraf harap
ruhum cırpınmakta kalbim atmakta
gözlerim gelecegi sorgulamakta
hançer yemiş kanlı gözler reelden uzakta

ey sagopa sen ki rapin oğlusun
duyur sesini pesimist fidanlara
dök ıçini büyüsünler
gün batımında gelen mevsimler

düsünen cesetler gözlerini açtı
ağlamaklı cumalar yaslı
ramak kaldı köprüye az kaldı
pesimist fidanlar ağladı donuk bakıslarla baktı

bir ölu kapalı gözlerliyle ağlarsa
bin ölünün kemikleri titrer
her biri cuma günü gözlerini açsa
yüzbin ölü aaaah eder

kimileri toprak kokusundan korkmakta neden?
o koku senin kokundur zaten ölümlü beden
ordan geldin yolun oraya budur ki dogrudur
zıkkımın haramı boldur
toprak öncesi yuttuğun lokma odur
sakın,geri cekil

elmalara kanan adem,havva
türkiyede gülünüp geçilen ıki kahramansa
ben tövbemi ettim
karnım aç gömün toprağa

sagopa yokuşu çıkıyor nefes nefese
bayrak yarıda raks ediyor sahibine
bu yokuş ki sonu köprüye varır
köprüde ayı dayı yoktur
cellat kazanır !!!