Emre Aydın - Afili Yalnızlık

ölsem (ölsem), ölsem (ölsem), ölsem... hemen şimdi
kaçsam (kaçsam), gitsem (gitsem), kaçsam... tam da şimdi

bu kez pek bir afili yalnızlık
aldatan bir kadın kadar düşman
ağzı bozuk üstelik bırakmıyor acıtmadan
bu kez pek bir afili yalnızlık
ağlayan bir kadın kadar düşman
tuzaklar kurmuş üstelik
bırakmıyor acıtmadan

bitiyorum her nefeste
ne halim varsa gördüm
çok koştum, çok yoruldum
ve şimdi ben de düştüm...
x2


sövdüm (sövdüm), sövdüm (sövdüm), sövdüm ben dünyaya
acılara, sokaklara, ait olmaya, ınsanlara

bu kez pek bir afili yalnızlık
aldatan bir kadın kadar düşman
ağzı bozuk üstelik bırakmıyor acıtmadan
bu kez pek bir afili yalnızlık
ağlayan bir kadın kadar düşman
tuzaklar kurmuş üstelik
bırakmıyor acıtmadan

bitiyorum her nefeste
ne halim varsa gördüm
çok koştum, çok yoruldum
ve şimdi ben de düştüm...
x2

değmezmiş hiç uğraşmaya
bu kez mecalim yok hiç dayanmaya.. dayanmaya..

bitiyorum her nefeste
ne halim varsa gördüm
çok koştum, çok yoruldum
ve şimdi ben de düştüm...
x2