Sagopa Kajmer - Mütalam

kurak 1:küfür etmek yok

mütalam, yabana atılan kof bir raiç,
tanrının elinden yazılan mektubum ben,
yıllar öncesinden postalanmış, darp edilmiş ruhumun,
tek koluyla yazar ıken bu manzumun mazlum öyküsünü,
derme çatma evrenimde bir evim rap ım
gel de tanrı konuğum ol, forsa bedenim,
varsa yoksa bir elim ve bir dilim,
mıknatısla mutluluk avında yarenim ve mimli gözlerimle ağlarım
ve kinle yıkarım kimi zaman minikleri,
sözlerinde gizlidir, çelimsiz hisleri,
tıpkı seller ortasında bir gemi,
zorba yeller ellerinde savrulan,
imza sago..

kalıntılarda tarihin yok olmuş tüm yalanları,
alıntılar yapıldı, asırlar öncesinden günüme gölge düşüren,
bölge ıçeren her anımda gözlerimden damla yaş döküldü,
sık büküldü çok boyun, gık çıkarmadı,
anılar duvara yaslandı, yasla güldü düşmanın,
bilmesen de tasla suyunu döktü nefret ettiğin tüm dostların,
pas tutan duaların, yas törenlerinde,
haykırışların haz nöbetlerindedir, asık bakışların,
yaz fakirliğinde kış ayazların,
azraille boğuşur oldu karabasan rüyaların,
yetim kalan tebessüm çocuklarının,
kalbi kırık
imza sago..